آخر الزّمان خبر داد و علائمى از ظهور آن حضرت به دو نمود . سلمان به اتّفاق بعض از تجّار عرب ، به سمت مدينه روانه گرديد ؛ آن طايفه ستم كرده ، سلمان را به بندگى مأخوذ داشتند و به شخصى يهودى فروختند . همچنين تا چند نوبت فروخته شد ؛ آخر الامر خواجه كائنات - عليه افضل الصّلوات - او را خريده و آزاد فرمود و سلمان به شرف اسلام مشرّف شده و از آن حضرت ، « سلمان » نام يافت و اسلام وى در سال اول هجرت بوده و در اكثر غزوات ، حاضر ركاب ظفر انتساب حضرت رسالت پناه مىبود . گويند او را خانه و مسكنى در دنيا نبود ؛ در سايهء جدار « 1 » ها و مساجد به سر مىبرد و بجز يك عبا كه در آن بيتوته « 2 » مىكرد - از اسباب دنيوى چيزى نداشت و پيغمبر گرامى ، عقد اخوّت ميان او و ابو ذر غفارى بسته بود و در قدر و جلالت سلمان ، كفايت است كه پيغمبر در حقّش فرمود : « السّلمان منّا اهل البيت » « 3 » . و در خبر است كه وقتى شخصى به خدمت حضرت صادق ( ع ) ، نامى از سلمان فارسى برد ؛ حضرت فرمود : « مگو سلمان فارسى ؛ بگو سلمان محمّدى » . بالجمله ، اختلافى در آنچه مشروح داشتيم ، نيست ؛ مگر اينكه در وفاتش اختلافى است كه بعضى در خلافت عمر و برخى در خلافت عثمان و جمعى در ابتداى خلافت حضرت امير المؤمنين ( ع ) نوشته‌اند ؛ و قول اخير را اصحّ دانسته‌اند كه در سال 36 هجرى است . در مدائن « 4 » حكومت داشته و در همانجا در گذشت . قبرش را اين فقير زيارت نمودم ؛ بقعه‌اى دارد . همچنين اختلافى در مولد آن جناب است . صاحب تاريخ گزيده ، دديگر قطب راوندى و بعض ديگر ، او را از نواحى اصفهان مىدانند و بعضى نوشته [ اند ] از اهل « رامهرمز » « 5 » بوده و علّامه مجلسى - عليه الرّحمة - حديثى به سند صحيح نقل مىكند كه از اهل شيراز و دهقان‌زاده بوده است ؛ و غير از مجلسى ، اشخاص ديگر نيز او را شيرازى نوشته‌اند . جمع ميان اقوال را توان نمود به اينكه شايد اصلا از اهل اصفهان باشد و مولدش شيراز . از اينها گذشته ، مىگوئيم تعصّبى لازم نيست ؛ شاخ گل هر جا كه مىرويد گل است . از هر كجا كه بوده ، داراى نفس زكيّه و صاحب طينت مرضيّه بوده ؛ رحمة اللّه تعالى عليه .

--> ( 1 ) . يعنى ديوار . ( 2 ) . شب به روز آوردن . ( 3 ) . سلمان بعض از ما اهل بيت است . ( 4 ) . شهر كسرى است ، نزديك بغداد . ( 5 ) . نام شهرى است از بناهاى هرمز پادشاه ، در حوالى شوشتر .